06-83 506 665 info@introspexxion.works
Stressmanagement voor vrouwen

Net allemaal even anders

  1. Bitterzoet
  2. Het afscheid
  3. Aankomst
  4. Nieuwe huisraad kopen en mensen ontmoeten in Kelowna, Canada
  5. Net allemaal even anders
  6. Solliciteren op z’n Canadees, ijshockey en vriendschappen
  7. Mijn eerste baan, mijn eerste Canadese certificaat en eindelijk wijn bottelen!
  8. Mijn eerste pool BBQ, promotie en de viering van Canada Day
  9. Het theorie-examen, een onverwachte kans en de ontmoeting met meneer Jansen
  10. Afscheid van Regis, starten bij JHS en het rijexamen
  11. Mijn eerste tv-optreden, moe maar voldaan en het Dragon boat festival
  12. Einde proeftijd, verhuizen en mijn eerste kerst in Canada
  13. Potluck op oudejaarsavond, zakenreis Vancouver en Sam
  14. Het eind is in zicht

Referenten en procedures

Het is medio mei 2006. Nu besta ik ook voor de Canadese belastingdienst. Mijn SIN-nummer is aangevraagd (soort BSN), de Permanent Residence kaart (verblijfsvergunning) wordt toegestuurd, de vaste telefoon is geregeld en de elektriciteit wordt op naam gezet. We mochten bij Glenny, de manager van het complex, bellen voor de telefoon en elektriciteit, dus dat is top. Zij had ons vooraf verteld wat we konden verwachten en welke informatie wij bij de hand moesten hebben. Gelukkig bleef ze in de buurt. Tijdens de telefoongesprekken met Telus (telefoon) en Fortis (elektriciteit) werd er naar een referent gevraagd. Wanneer je nieuw bent in een land zonder dat je betalingsachtergrond getoetst kan worden moet je wel iemand kennen, die garant voor je wil staan.

Glenny ging meteen akkoord.  Dankzij haar hadden we dezelfde dag nog een werkende telefoonlijn. Langzaam wandel ik terug naar het appartement. Best vermoeiend om belangrijke telefoongesprekken in het Engels te voeren. Ik voel mij trots, want het is gelukt. Heerlijk, even een frisse neus halen. Ik kijk om mij heen en zie de bergen in de verte, het groen begint weer te komen en ik ervaar ruimte. De lente is mooi.

Van een appartement tot een thuis

De dozen zijn uitgepakt. Vertrouwde spullen staan nu hier in het Canadese appartement. Ik voel een brok in mijn keel en ben mij bewust van hoe mijn boeken voelen. Nee, niet als kaft, maar als herinnering aan de momenten waarop ik ze heb gelezen, in een stoel die hier niet meer staat, in een huis dat niet meer van mij is. De dozen ruiken muffig. Waarschijnlijk door de laadruimte op het containerschip de Pride. De nieuwe boekenkast en het cd-rek staan klaar om gevuld te worden. Cadeautjes van familie, vrienden en collega’s voelden opnieuw als een mooi geschenk. In gedachten ga ik terug naar de momenten van afscheid in Nederland. De brok in mijn keel heeft plaats gemaakt voor een warm gevoel. Ik glimlach. De schilderijtjes komen als laatste uit een doos. Geen idee waar ze moeten hangen. Ze staan tegen de muur in de hoop dat ze zelf een plekje vinden. De ruimte van het appartement begint meer eigen te worden door de reflectie van eigen spullen die mij als persoon reflecteren.

Auto kopen op z’n Canadees

De kosten van de huurauto lopen op. Het wordt tijd dat we een eigen auto gaan aanschaffen. Hier hadden we al voor gespaard, dus een lening is niet nodig. Ik heb mooie Fords gezien, maar ook Honda’s en Mitsubishi’s. Uiteindelijk wordt het een beige Mazda Protegé, vierdeurs, een automaat en met airconditioning. Deze heb je hier wel nodig in de zomer, zo is ons verteld. De kleur en uitvoering van de auto zijn niet mijn smaak, maar budget is leidend en we weten niet waar we ons geld nog voor nodig gaan hebben.

Hoe koop je een auto in Canada?

Je kiest de auto, je betaalt en krijgt meteen het registratiebewijs mee.

Je gaat met dit aankoopbewijs naar het verzekeringskantoor en sluit de verzekering af.

Je mag zelf je kenteken kiezen uit de nummerplaten die voor handen zijn. Deze neem je meteen mee naar de dealer, die ze op de auto schroeft. Klaar, je mag er meteen mee weg.

Leuk detail van onze kentekenplaat, is dat het nummer 911 is, het landelijke alarmnummer. En het is makkelijk te onthouden aangezien we hier niet de enige beige Mazda Protegé-rijders zijn en parkeerplaatsen hier soms lijken op autoverkoopplaatsen.

Inboedelverzekering en Canadese klantenservice

Nu we huisraad hebben, is een inboedelverzekering geen overbodige luxe.

Gelukkig hebben we een verzekeringskantoor gevonden dat ons goed heeft geadviseerd, wat ons al de nodige kortingen heeft opgeleverd. Er wordt bijvoorbeeld een korting gegeven wanneer je binnen een bepaalde afstand van een waterkraan woont. Dan kan de brandweer makkelijk en snel een brandje blussen indien nodig.

Het gaat hier op een prettige, klantvriendelijke maar ouderwetse manier. Je loopt het kantoor binnen, bespreekt wat je wilt en vervolgens wordt alles direct in de computer ingevoerd. Je moet geen haast hebben, want de computer is nog niet in staat (denk wel, ik schrijf hier over het jaar 2006) om informatie naar verschillende formulieren over te brengen. Je moet soms 5 keer hetzelfde verhaal vertellen. Hoe dan ook de polis wordt geprint, de rekening betaald en binnen het uur sta ik weer buiten.

Verrast worden in de bioscoop

Buiten Kelowna is een grote bioscoop. De nieuwe auto wordt zo goed ingereden. Ik ben benieuwd wat we moeten betalen om naar binnen te kunnen. Surprise! Een kaartje kost omgerekend 5,50 euro en je mag een drankje en popcorn mee naar binnen nemen. Het wordt “Mission Impossible III”.

De film draait hier in 1 bioscoop in 6 verschillende zalen. Je kunt dus zo ongeveer tussen 6 en 9 uur ’s avonds elk half uur instappen, want dan begint in 1 van de zalen de film weer opnieuw. De medium zak met popcorn (een zak van zo’n 30 cm hoog!) en een medium Pepsi Light (ca. 750ml!) mogen mee naar binnen. Genieten dus.

 Ik ga lekker zitten en ontdek een knopje op de armleuning… Kan ik nog een bestelling doorgeven! Fantastisch toch. Met deze prijzen en service kan ik vaker een filmpje pakken.

Inburgeren en dus zelf wijn maken

Vandaag weer een belangrijke stap gezet in het inburgeren. We hebben namelijk onze eigen wijn op vat gezet! Er wordt in British Columbia een behoorlijke hoge belasting geheven op alcohol. Vandaar dat er winkels bestaan waar je de ingrediënten voor bier of wijn koopt. Vervolgens brouwen of rijpen zij het bier of de wijn verder. Een week of 4 tot 6 later kun je langskomen om zelf de flessen te vullen. Op deze wijze wordt in ieder geval de hoge belasting omzeild. 

Er is een wijnwinkel op Pandosy, WineKitz. Dit is een leuke straat met kleurige panden en kleine winkels. Ik raak al snel in gesprek met Kim, de vriendelijke eigenaresse. Zij legt uit hoe het werkt en neemt hier haar tijd voor. Gelukkig maar, want dit is iets nieuws voor mij. In Nederland ging ik gewoon naar de winkel voor een flesje.

Er zijn pakketten waar ik uit mag kiezen. Hoeveel flessen wil ik? Doe maar een beetje extra, want de zomer komt er aan. De wijn is lang houdbaar. Dat is fijn, want zulke drinkers zijn we nu ook weer niet en even een paar flessen even bijmaken is ook geen optie. Het duurt namelijk weken voordat het klaar is om gebotteld te worden. Ik mag de ingrediënten zelf mengen, water erbij en nu 4 tot 6 weken wachten.

Een leuke bijkomstigheid is dat het Customer Appreciation-dag (klant-waarderings-dag) is. We kregen koffie met donuts en bij het weggaan ook nog een wijnopener cadeau. Als bonus mochten we onze namen op een briefje schrijven en aan het eind van de dag zouden er een paar namen getrokken worden. Wat de prijs was ben ik vergeten te vragen, maar dit werd al snel duidelijk toen aan het eind van de dag de telefoon ging. Het was Kim van WineKitz. Onze beide namen waren getrokken en we hebben een T-shirt gewonnen! Beginnersgeluk of een zeer vriendelijk gebaar? Maakt niet, uit, is gewoon leuk.

Kim geeft een seintje wanneer de flessen gevuld kunnen worden. Tussentijds kom ik een paar keer langs voor een praatje en om te zien hoe de wijn vordert.

Overzicht, rust en vertrouwdheid

Thuis begint meer betekenis te krijgen. Het reikt verder dan alleen de muren van het appartement met spulletjes die ik als de mijne herken. Ik ga zitten en kijk om mij heen. Ik ruik de verse verf nog. Ook dat wordt voor je gedaan wanneer je als nieuwe huurder je intrek neemt. Zonder extra kosten. Het tapijt zou ik niet zelf hebben uitgezocht, maar is nieuw en kan tegen een stootje. Het voelt zacht onder mijn voeten. Nederlandse titels prijken in de boekenkast, de cd’s staan op alfabet.

Ik raak snel vertrouwd met Kelowna. In Okanagan Lake, het mooie meer van Kelowna, zou Ogopogo leven. Misschien een ver familielid van Nessy uit Schotland? Ik blijf genieten van de groep sculpturen aan het strand, gemaakt door onze landgenoot Geert Maas (geboren in Schijndel) en haal diep adem wanneer ik weer een blokje om ga via Waterfront Park.

Overgangsfase

Kaartjes uit Nederland met lieve wensen  krijgen een plekje op de tafel. Ze staan mooi in het zicht, zodat ik er even naar kijken wanneer ik dat wil. Gaat het dan om gemis van iemand die ik niet meer kan aanraken? Of heimwee naar een situatie die niet meer is? Of als symbool dat ik een goed leven had? Of reflecteert het mijn hoop dat het mij in dit nieuwe land ook gaat lukken? Hoe dan ook, er is geen weg meer terug. Ik heb keuzes gemaakt, plannen bedacht en wil mijn droom realiseren in dit mooie land, Beautiful British Columbia. Op naar het volgende avontuur.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ontspannen omgaan met stress.

Zorgen voor jezelf kun je leren!

+31 6 83 506 665

info@introspexxion.works

Oeverwallaan 130, 2498 BK Den Haag