06-83 506 665 info@introspexxion.works
Stressmanagement voor vrouwen

Mijn eerste tv-optreden, moe maar voldaan en het Dragon boat festival

  1. Bitterzoet
  2. Het afscheid
  3. Aankomst
  4. Nieuwe huisraad kopen en mensen ontmoeten in Kelowna, Canada
  5. Net allemaal even anders
  6. Solliciteren op z’n Canadees, ijshockey en vriendschappen
  7. Mijn eerste baan, mijn eerste Canadese certificaat en eindelijk wijn bottelen!
  8. Mijn eerste pool BBQ, promotie en de viering van Canada Day
  9. Het theorie-examen, een onverwachte kans en de ontmoeting met meneer Jansen
  10. Afscheid van Regis, starten bij JHS en het rijexamen
  11. Mijn eerste tv-optreden, moe maar voldaan en het Dragon boat festival
  12. Einde proeftijd, verhuizen en mijn eerste kerst in Canada
  13. Potluck op oudejaarsavond, zakenreis Vancouver en Sam
  14. Het eind is in zicht

Mijn eerste tv-optreden!

Inmiddels is het september 2006 geworden. Wat is er veel gebeurd! Een appartement is omgetoverd tot een thuis, ik heb mijn rijbewijs gehaald, ik heb een eerste baan gehad zonder enige vorm van speciale opleiding en inmiddels heb ik de baan die ik wilde hebben. Sinds half augustus werk ik voor JHS als trainster van een agressieregulatie-programma.

Op het lokale tv-kanaal is momenteel (september 2006) een promotiefilmpje van de John Howard Society (JHS) te zien. Een uur film is teruggebracht tot 3 minuten, maar wat kunnen die paar minuten lang duren als je jezelf steeds in beeld ziet! Zodra het filmpje begint zie en hoor je mij het trainingsprogramma uitleggen. Even later verschijn ik opnieuw in beeld, breed lachend tijdens een in scene gezette vergadering met mijn baas, mijn supervisor en twee gasten. Tegen het einde van de opname vonden ze het ook nodig om me opnieuw duidelijk in beeld te brengen. Nu maar hopen dat mijn koppie de kijkers aanstaat en de aanmeldingen en donaties binnenstromen.

Het is hier anders geregeld dan in Nederland, waar je langdurig subsidie kan ontvangen voor een programma. Het is in Canada belangrijk om je programma’s goed en veelvuldig te promoten om het onder de aandacht te brengen. Rotaryclubs bijvoorbeeld hebben leden die hun geld kunnen doneren aan organisaties. In Nederland kun je zo’n club vergelijken met een fonds.

Een nieuwe wereld is voor mij opengegaan. De tv, radio en de krant zouden mij in de nabije toekomst nog vaker vinden. Maar dat wist ik toen nog niet.

Moe maar voldaan

Tijd om rustig ingewerkt te raken is er niet en eigenlijk vind ik dat ook niet zo erg. Ik mag nu op mijn eigen manier bestaand materiaal gebruiken en aanpassen. Zolang ik de wijzigingen maar doorgeef. Eigenlijk wel luxe hoor, zoveel verantwoordelijkheid maar ook het vertrouwen in mijn deskundigheid. Ik zag er eerst wel tegenop om in het Engels intakes te doen en kandidaten wel of niet aan te nemen voor mijn programma Community Anger Management Program.

Dit programma is gebaseerd op de Rationele Emotieve Gedragstherapie en bedoeld voor mannen en vrouwen die problemen hebben in het omgaan met eigen boosheid of emoties in het algemeen. Sommigen zijn niet met de politie in aanraking zijn geweest en vinden zelf dat ze een probleem hebben. Anderen moeten aan dit programma deelnemen als onderdeel van hun proeftijd met toezicht van de reclassering. Uitgerust met woordenboek en tips van mijn supervisor ben ik mij gaan voorbereiden om vragen te stellen die variëren van “waar denk je dat je boosheid vandaan komt” tot “ben je ooit mishandeld geweest”.

Ik vond het erg spannend en ook wel vermoeiend om het in een andere taal te doen. Ik voelde me nog onzeker in de communicatie, omdat ik de juiste woorden moest vinden om duidelijk te maken dat ik hun antwoorden begrijp en om mijn betrokkenheid te verwoorden. Sommige kandidaten waren als kind mishandeld en hadden moeite met vertrouwen. Dan is het vinden van de juiste woorden als altijd, maar zeker in een taal die niet je moedertaal is, cruciaal. Toen ik na een, voor de kandidaat emotionele intake, te horen kreeg dat hij hoopte dat ik de groepstraining zou geven, was dat een teken dat ik me geen zorgen meer hoefde te maken.

Opgelucht en moe maar voldaan, sloot ik deze dag werkdag af.

Dragon boat races festival

Het is natuurlijk niet alleen maar werken! Het heeft voordelen om op fietsafstand van het meer te wonen. Oh ja, we hebben inmiddels fietsen. Een cadeautje van een hele lieve Russische oma. Het grappige is wel dat ik in een Canadese fietsenwinkel een Giant heb uitgekozen, die uit Nederland komt! Kleine wereld. Maar goed, terug naar de Dragon Boat races.

Het is een meerdaags festivals met muziek en veel levendigheid. Langwerpige boten met 20 mannelijke en/of vrouwelijke roeiers, een drummer om het ritme aan te geven en een stuurman/stuurvrouw, nemen het tegen elkaar op.

Het is genieten om zo je vrije tijd door te kunnen brengen.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ontspannen omgaan met stress.

Zorgen voor jezelf kun je leren!

+31 6 83 506 665

info@introspexxion.works

Oeverwallaan 130, 2498 BK Den Haag