06-83 506 665 info@introspexxion.works
Stressmanagement voor vrouwen

Johan, zoon, echtgenoot en vader

  1. Over leven in tijden van verandering
  2. Jenny en haar vrijdagavond belafspraak
  3. Anna’s overpeinzingen
  4. Shaila
  5. Geert en Johan
  6. Johan, zoon, echtgenoot en vader
  7. Elsa en Johan die weer droomt
  8. Een nieuwe koers
  9. Tipje van de sluier – onderweg naar 2021

Johan is 34 jaar, getrouwd met Elsa en vader van Caleb (4) en Xavi (6). Zijn vader is Geert, de duikbootkapitein. Geert was weinig thuis door zijn werk. Tine, zijn moeder, was er altijd voor hem. Zij vertelde verhalen over de avonturen van een kapitein. Johan genoot van elk verhaal.

Zijn held

Tine toverde een afwezige vader om in een held. De duikbootkapitein ging het gevecht aan met een octopus met hele lange armen en navigeerde tussen muren van koraal zonder ook maar iets te raken. “Sonar was de beste vriend van de kapitein”, zo vertelde Tine. Johan dacht eerst dat het de naam was van een echte vriend. Johan verslond boeken over dolfijnen en geluidsgolven. Een nieuwe wereld ging voor hem open en vol trots vertelde hij zijn vriendjes over zijn vader, zijn avonturen en de magie van sonar. Het was niet verwonderlijk dat hij zich daarin ging bekwamen. Johan genoot van de momenten met zijn vader aan het meer. Hij keek op tegen zijn vader, maar durfde niets te zeggen. Geert was geen prater en Johan hield zijn adoratie geheim. Vol trots droeg hij de kapiteinspet en droomde hij over zijn eigen reizen. Tine voedde zijn fantasie zolang zij kon.

Puberjaren

Johan was een stille puber. Zwijgzaam, net als zijn vader. Tine wist niet of ze hier blij mee moest zijn. Hij moest kiezen tussen verschillende opleidingen. Zij wist dat niet iedereen het geduld heeft om met hem te zitten en hem alle tijd van de wereld te geven om zijn woorden te vinden. Geert was er niet, maar ze wist dat er een leraar was die het respect van Johan had verdiend. Tine zocht het telefoonnummer op en raapte de moed bijeen om te bellen. Zijn stem was rustig en hij stelde vragen op een prettige manier. Uiteindelijk kwamen ze overeen dat hij met Johan in gesprek zou gaan over zijn vervolgopleiding en aandacht zou geven aan zijn behoeften en wensen. Zo begon Johan zich open op te stellen en in te zien dat hij anderen nodig mag hebben. Hij bleef bedachtzaam, maar vond steeds makkelijk zijn woorden en verbinding.

Echtgenoot

Hij ontmoette Elsa tijdens zijn opleiding tot ingenieur-technicus, waar hij zich specialiseerde in sonartoepassingen. Zij hield zich als projectleider bezig met het kwaliteitsonderzoek van de opleiding zelf. Johan verzamelde moed en vroeg haar mee uit eten, nam de tijd om haar te leren kennen en werd verliefd. Elsa keek de kat uit de boom, omdat ze hem niet meteen kon plaatsen, maar ging het contact aan. Vele wandelingen en gesprekken later werden ze een stel. Nog iets later stapten ze in het huwelijksbootje. Als echtgenoot was hij zorgzaam en maakte hij tijd om te leren koken. Het was wel even zoeken geweest naar een nieuwe balans tussen tijd te nemen voor zijn passie en studie en om er ook te zijn voor zijn vrouw. Toen Tine nog leefde heeft ze hem, ook na zijn huwelijk, goede raad gegeven om over na te denken. Praten en delen was nooit zo belangrijk.

Vader en zoon

Johan heeft veel aan zijn vader gedacht toen Xavi en daarna Caleb werden geboren. Hij wilde er vaker zijn voor zijn kinderen, dan Geert er voor hem was geweest, maar wist ook dat het belangrijker was om op de juiste momenten er voor hen te zijn. Zo was Geert er niet altijd met zijn voetbalwedstrijden, maar hij was er altijd met zijn verjaardag. Johan nam zijn kinderen mee naar het strand en vertelde hen over de avonturen van de duikbootkapitein. Geert was inmiddels gepensioneerd en Tine overleden. Liefdevolle foto’s met Xavi en Caleb zijn voor hen mooie herinneringen aan haar. 

Johan zag de onmacht van zijn vader om het verdriet te voelen en te delen. Geert trok zich terug en vond het moeilijk om zijn zoon tot troost te kunnen zijn. Hij zag niet dat zijn zoon net zo sterk was als Tine en zijn worsteling zag, maar niet veroordeelde. 

Samen

En daar zit hij nu met zijn vader aan tafel, met het fotoboek, gesloten, tussen hen in. Johan kijkt naar zijn vader en ziet dat Geert zijn ogen op zijn handen heeft gericht. Opnieuw ziet hij niet dat zijn zoon hem liefdevol aankijkt. Dit keer is Johan volwassen genoeg om het gesprek aan te gaan. “Pap, het geeft niet”, zegt hij. “Het is goed zo.”

Geert kijkt op, verbaasd. “Maar ik heb er niet altijd voor je kunnen zijn”, zegt hij zacht. “Dat klopt, maar je was er wel altijd met mijn verjaardag. Ik was er trots op dat je met je kapiteinspet op de taart verdeelde. Mijn vriendjes waren jaloers op mij.”

“Je moeder heeft mij dat proberen uit te leggen, maar ik kon het niet geloven. Ik voelde mij schuldig en heb zelfs geprobeerd werk aan wal te vinden. Dat is mij niet gelukt, omdat ik mij zo thuis voelde op zee en niet op het vaste land kon aarden.”

“Dat verhaal heeft mama mij verteld. Ik leerde daardoor mijn passie ontdekken en mijn weg in het leven vinden. Mooi toch.” Samen wandelen ze naar het meer. Ze staan er net als toen, vader en zoon, opnieuw samen.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ontspannen omgaan met stress.

Zorgen voor jezelf kun je leren!

+31 6 83 506 665

info@introspexxion.works

Oeverwallaan 130, 2498 BK Den Haag