06-83 506 665 info@introspexxion.works
Stressmanagement voor vrouwen

Het theorie-examen, een onverwachte kans en de ontmoeting met meneer Jansen

  1. Bitterzoet
  2. Het afscheid
  3. Aankomst
  4. Nieuwe huisraad kopen en mensen ontmoeten in Kelowna, Canada
  5. Net allemaal even anders
  6. Solliciteren op z’n Canadees, ijshockey en vriendschappen
  7. Mijn eerste baan, mijn eerste Canadese certificaat en eindelijk wijn bottelen!
  8. Mijn eerste pool BBQ, promotie en de viering van Canada Day
  9. Het theorie-examen, een onverwachte kans en de ontmoeting met meneer Jansen
  10. Afscheid van Regis, starten bij JHS en het rijexamen
  11. Mijn eerste tv-optreden, moe maar voldaan en het Dragon boat festival
  12. Einde proeftijd, verhuizen en mijn eerste kerst in Canada
  13. Potluck op oudejaarsavond, zakenreis Vancouver en Sam
  14. Het eind is in zicht

Theorie-examen 

Spannend!! Ik moet opnieuw rijexamen doen en dat betekent dat ik eerst mijn theorie moet halen. Theorie en rijexamen moest ik binnen 3 maanden na aankomst in Canada gehaald hebben. Zolang was het Nederlandse rijbewijs voldoende om hier de weg op te mogen. Theorieboekje opgehaald en doorgeworsteld. Hier gelden niet altijd dezelfde regels, dus vertrouwde informatie moest ik vervangen door nieuwe. Gelukkig slaagde ik met vlag en wimpel, maar kon pas op voor het examen in augustus. Officieel had ik nog tot het eind van de maand. Even wat telefoontjes gepleegd en gelukkig zit er toch nog wat rek in de termijn van 90 dagen na aankomst in Canada, als je maar een afspraak hebt staan voor het afleggen van het examen.

Meneer Jansen

Vandaag is het zondag en rustig in de winkel. Dan komt er een vriendelijke man binnenlopen om een Japanse tekening in te laten lijsten. Niet omdat hij het mooi vindt, maar omdat hij het heeft gekregen van zijn beste vriend. Om zijn gegevens in de computer in te kunnen voeren geeft hij mij zijn visitekaartje en zie ik zijn naam staan “Herman Jansen, makelaar. Ik spreek Duits en Nederlands”.  

15 jaar geleden, hij was toen begin 40, is hij met zijn vrouw naar Canada vertrokken. Na sneeuw te hebben geruimd op het vliegveld en schoonmaakwerk te hebben verricht, is hij uiteindelijk de makelaardij in gegaan. Van oorsprong is hij echter accountant.

Tuurlijk raken we aan de praat. Hij vertelt het een en ander over het makelaardijschap. Herman vertelt dat je met een makelaarsopleiding van 6 maanden, maar vooral met goede communicatieve vaardigheden, ver kunt komen in deze branche. Over een paar jaar gaat hij met pensioen en kan zijn doelgroep (vnl. welgestelde Nederlandse en Duitse senioren) overgenomen worden.

Hij nodigt me uit om contact te houden, en als ik wil kan ik bijvoorbeeld een dag met hem meelopen om een kijkje achter de schermen te nemen. Wie weet ligt daar wel mijn toekomst.

JHS

Vandaag Kelowna-netjes gekleed (capri en mouwloze bloes) op pad gegaan voor mijn eerste bezoek. Van tevoren had ik met de telefoon in mijn hand gestaan, maar kon mij er niet toe zetten om te bellen. Ik was bang om afgepoeierd te worden, en dan is het toch lastig aan de telefoon om je bedoelingen duidelijk te maken. Deze organisatie geeft onder meer trainingen aan mensen die van de rechtbank bijvoorbeeld een agressie-regulatietraining moeten volgen of van de voogdij-instelling.

Ik ging het gebouw binnen, waar het heel erg stil was. Tuurlijk begint er bij het openen van de deur een soort van klein metalen windorgel geluid te maken en geloof me, bij die stilte klonk het alsof er een heel klokkenspel in gang was gezet! Vervolgens komt er een dame naar me toe en vraagt of ze me ergens mee kan helpen. Ik doe dus mijn verhaal, zeg mijn naam en wat ik kom doen. Toen ging het ineens erg snel. Of ik haar even wilde volgen naar haar kamer om een afspraak te maken. Al verder kletsend vraagt ze naar mijn werkachtergrond. Aan het eind van het verhaal vroeg ze me om mijn cv door te mailen en beloofde ze hiernaar te kijken. Mochten zij geen plek voor mij hebben, dan zou ze me wellicht door kunnen verwijzen. Een super resultaat vond ik zo’n spontaan bezoek. Ik kreeg haar visitekaartje en oeps, het was de executive director die ik gesproken had. Ik ben dus de rest van de middag bezig geweest met het netjes maken van mijn cv en het maken van een concept begeleidende brief.

Resultaat? Ik werd uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek! En dat gesprek is vandaag. Nu moet je weten dat toen ik de vorige week bij hen binnenliep, er blijkbaar net gesproken was over een parttime vacature en dat ze weer eens sollicitatiegesprekken moesten gaan houden hiervoor. Precies op dat moment wandelde ik binnen, zonder dat te weten natuurlijk. Spookie!

Mijn kleding heb ik gisteren voor de zekerheid al gewassen en gestreken, aangezien er hier nu vrij regelmatig stroomuitval is. Je kunt er natuurlijk op wachten dat dat net vandaag weer gaat gebeuren. 

Dit keer voelde het gebouw al een stuk aangenamer. Ik wandel weer naar binnen via de bekende deur met windorgel en realiseer me dat er echt geen receptionist is. De directeur wenkt me naar de vergaderkamer en daar zie ik nog iemand zitten. Het is de coördinator van programma’s /trainingen.

Al snel is het ijs gebroken en wordt het een serieus gesprek met ook humoristische momenten. Na een uur waren alle vragen gesteld en beantwoord. De mensen die mij kennen, en dus ook mijn enthousiasme, weten dat ik me heb moeten inhouden om mijn antwoorden beknopt te houden …

Pas tijdens het gesprek kreeg ik te horen om wat voor vacature het ging. Ach, go with the flow zullen we maar zeggen. De organisatie spreekt me erg aan, evenals de doelgroep (tuurlijk heeft dit iets met misdrijven te maken).

Het gesprek was een bijzondere ervaring en het was een hele kluif om mijn gedachten, visies en gevoelens goed onder woorden te brengen in het Engels. De druk was wel voelbaar omdat ik deze baan echt wil. Tegelijkertijd voel ik me ook ontspannen omdat ik eindelijk weer eens kon praten over iets wat ik ken (anders dus dan het sollicitatiegesprek gesprek bij Regis) en waar mijn passie ligt.

Waarschijnlijk hoor ik eind van de week hoor of ik de baan aangeboden krijg. Wat duurt wachten lang!

Eindelijk!

De vrijdag erna werd ik gebeld met het goede bericht dat ze me de baan aanbieden. Tussen alle drukte door wilden ze me dit nog voor het weekend even laten weten, ook al willen ze toch nog graag even een kort gesprek inplannen. Dit gesprek heb ik vandaag gehad en was puur bedoeld om de verwachtingen over en weer uit te spreken en af te stemmen. Dat lukte gelukkig hartstikke goed. Mijn buikpijn was dus niet nodig geweest… 

De wereld tolt, mijn adrenaline raast als een gek door mijn lijf, ik voel me op een goede manier overdonderd. Stel je voor, ik woon in een land waar ik geen geschiedenis heb, ik ben nog erg nieuw en toch heb ik de baan gekregen die ik graag wil hebben. Fantastisch. Ik laat het even gebeuren en bezinken. Mijn leven hier krijgt een nieuwe wending.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ontspannen omgaan met stress.

Zorgen voor jezelf kun je leren!

+31 6 83 506 665

info@introspexxion.works

Oeverwallaan 130, 2498 BK Den Haag