06-83 506 665 info@introspexxion.works
Stressmanagement voor vrouwen

Elsa en Johan die weer droomt

  1. Over leven in tijden van verandering
  2. Jenny en haar vrijdagavond belafspraak
  3. Anna’s overpeinzingen
  4. Shaila
  5. Geert en Johan
  6. Johan, zoon, echtgenoot en vader
  7. Elsa en Johan die weer droomt
  8. Een nieuwe koers
  9. Tipje van de sluier – onderweg naar 2021

Elsa is 33 jaar, getrouwd met Johan en moeder van Xavi (6) en Caleb (4). Zij is projectleider. Prestigieuze projecten bracht zij succesvol tot een eind. Naast haar rol als echtgenote en moeder is zij mantelzorgster op afstand. Zij zorgt ervoor, dat het haar ouders op Aruba aan niets ontbreekt.

Haar kinderjaren

Elsa is op 18 maart geboren, de nationale feestdag van Aruba. In 1948 werd door een petitie de eerste aanzet gedaan tot Arubaanse zelfstandigheid. In 1976 werd deze dag voor het eerst gevierd en werden ook het volkslied (Aruba Dushi Tera) en de vlag officieel aanvaard. Zij was 5 jaar oud toen ze met haar ouders en jongere broertje naar Nederland kwam om voor haar grootouders te zorgen. Hierop terugkijkend glimlacht ze en vat haar jeugd samen in het woord ‘liefdevol’. Het gezin had het niet breed, maar wat er was werd gedeeld. Moeder kookte en verstelde kleding. Vader bracht geld in het laatje door te werken in de havens van Rotterdam. Geld werd opzijgelegd om de kinderen te laten studeren. Opa en oma droegen hun steentje bij en kosten werd gedeeld. Elsa en haar broertje vonden altijd wel iemand thuis om de dag mee te bespreken. Ze waren gelukkig.

Puberteit

Jongens uit de buurt brachten graag tijd met Elsa door. Zij studeerde zo veel ze kon en was niet op zoek naar verkering. Misschien was dat het wel dat jongens aantrok. Elsa verwachtte niets van hen, dus hoefden zij zich niet anders voor te doen. Zij kon ook zichzelf zijn en haar eigen gang gaan. Haar ouders vonden een goede opleiding belangrijk, zodat ze in haar eigen onderhoud kon voorzien. Vanuit die positie kon ze kiezen hoe ze haar leven ging invullen en wie daar onderdeel van uit ging maken. Haar bankrekening zou daar geen rol in hoeven spelen. Liefde zou haar keus bepalen, maar waar vond ze de ware met wie zij die speciale binding voor het leven kon aangaan, net als haar ouders. Hoe kon ze het weten? Ze werd niet makkelijk verliefd en viel soms voor jongens die te ongeduldig waren. Tijd had ze nodig en geduld.

Echtgenote

Toen ontmoette ze Johan. Hij was verlegen en kwam onhandig over. Maar hij had sterretjes in zijn ogen wanneer hij naar haar keek. Dit was een nieuwe ervaring voor Elsa. Ze liet het initiatief aan hem, ook om zeker te zijn van zijn interesse in haar. Wandelen, samen studeren en gewoon samen zijn in dezelfde ruimte en je eigen ding doen, voelde al snel vertrouwd. Wel merkte ze dat Johan vragen nodig had om te vertellen wat hem bezighoudt. Elsa stelde vragen om meer te weten te komen, maar vroeg ook van hem om het initiatief te nemen om iets te bespreken. Voor haar was dat belangrijk om een gelijkwaardige relatie op te kunnen bouwen. Ze namen de tijd om te groeien en elkaar te leren kennen, naast de energie die zij aan hun werk en studie besteedden. Toen hij haar ‘vroeg’ kon ze met heel haar hart “ja” zeggen. 

Dochter en ouders

Na het overlijden van haar grootouders gingen haar ouders terug naar Aruba. Haar broer bleef in Nederland en leidde zijn eigen leven. Elsa had daar geen zicht op. Hij wilde haar bemoeienis niet. Ze miste hem. Haar vader, Roberto, had een klein pensioen en moeder, Dot, was een gewild kleermaakster, maar haar handen wilden niet meer en haar ogen lieten haar in de steek. Elke maand maakte ze een bedrag over voor de huur van kleine woning, zodat ze in ieder geval een thuis zouden hebben. Zij hebben voor gezorgd toen ze het zelf nog niet kon, nu mag zij voor hen zorgen, nu zij het niet meer kunnen. Zeker nu het daar niet goed gaat. De Coronamaatregelen zijn ook daar voelbaar. Zou ze het eiland blijven bezoeken wanneer ze er niet meer zouden zijn? Wie weet, de kinderen voelen zich daar thuis en Johan komt tot rust. Wie weet.

Samen

”Johan.”

“Ja lieverd.”

“Zou je vader het leuk vinden om een keer mee te gaan?”

“Waarheen?”

“Aruba.”

Johan kijkt verrast op. “Zou je dat willen?”

Nu is Elsa verbaasd. “Waarom niet?”

Hij lacht en de sterretjes verschijnen weer in zijn ogen. Johan weet dat zijn vader erg op zichzelf is. Dat is niet altijd makkelijk. Maar hij beseft dat Elsa een idee heeft over hoe de reis een succes kan zijn.

“Tante Dee heeft een bijwoning, helemaal ingericht. Zij verhuurt het als vakantieverblijf. Het is rustig gelegen. Je vader kan zich terugtrekken wanneer hij wil en het is op loopafstand van mijn ouders. Hij zal tijd nodig hebben om te acclimatiseren.”

Johan denkt na. Wat zou het leuk zijn om met zijn vader en de jongens tijd door te brengen. Hij ziet hun al door het water en over het strand lopen. Het idee begint te leven voor Johan, en Elsa ziet de glimlach op het gezicht van haar man. Ze is blij dat Johan de eerste stap naar zijn vader heeft gemaakt met het fotoboek. Hij denkt na over wat zij zegt en kijkt dan door haar ogen naar een situatie. Johan knikt en Elsa weet dat het goedkomt.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ontspannen omgaan met stress.

Zorgen voor jezelf kun je leren!

+31 6 83 506 665

info@introspexxion.works

Oeverwallaan 130, 2498 BK Den Haag