06-83 506 665 info@introspexxion.works
Stressmanagement voor vrouwen

Einde proeftijd, verhuizen en mijn eerste kerst in Canada

  1. Bitterzoet
  2. Het afscheid
  3. Aankomst
  4. Nieuwe huisraad kopen en mensen ontmoeten in Kelowna, Canada
  5. Net allemaal even anders
  6. Solliciteren op z’n Canadees, ijshockey en vriendschappen
  7. Mijn eerste baan, mijn eerste Canadese certificaat en eindelijk wijn bottelen!
  8. Mijn eerste pool BBQ, promotie en de viering van Canada Day
  9. Het theorie-examen, een onverwachte kans en de ontmoeting met meneer Jansen
  10. Afscheid van Regis, starten bij JHS en het rijexamen
  11. Mijn eerste tv-optreden, moe maar voldaan en het Dragon boat festival
  12. Einde proeftijd, verhuizen en mijn eerste kerst in Canada
  13. Potluck op oudejaarsavond, zakenreis Vancouver en Sam
  14. Het eind is in zicht

Wat doe je precies als Program Facilitator? Ik ben trainer en heb dus direct contact met de deelnemers, ik houd de administratie bij van aanmeldingen-intakes en sessies. Ik doe de intakes zelf en pas het trainingsprogramma aan waar ik dat nodig vind.

Ook geef ik voorlichting aan potentiële donors die mijn programma financieel kunnen ondersteunen. Zo heb ik 3 werkdagen per week, sinds half augustus 2006, gevuld.

Gaandeweg het programma heb ik deelnemers verwezen naar andere organisaties waar ze terecht kunnen voor verdere begeleiding. Ik heb respect voor deze mensen, die durven erkennen dat ze een probleem hebben, willen veranderen, hulp zoeken en accepteren.

En weet je, ik voel me bevoorrecht om mijn bijdrage te mogen leveren.

De eerste 3 maanden als Program Facilitator van de agressieregulatie-training zitten erop en dus ook mijn proeftijd. In de aanloop naar vandaag heb ik al te horen gekregen dat ik mij nergens zorgen om hoefde te maken. Ik kreeg een compliment over de manier waarop ik mijn trainingen gaf, maar ik wilde het officiële gesprek gewoon gehad hebben. Het is nu officieel. Ik ben met vlag en wimpel geslaagd.

Door veranderingen op kantoor, zeg maar een kleine reorganisatie, worden mijn verantwoordelijkheden uitgebreid en mag ik een dag extra werken. Vanaf 1 december ben ik dus voor 4 dagen onder de pannen!

Nieuwe verantwoordelijkheden

Mijn nieuwe opdracht is om mijn trainingsprogramma nóg effectiever te maken! Dat is een mooie uitdaging.

Ook word ik uitvoerder van het winkeldiefstal-programma. Mensen die een winkeldiefstal hebben gepleegd en nog geen strafblad hebben worden door de reclassering of RCMP (politie) bij ons aangemeld. Ik verzorg het trainingsprogramma dat bestaat uit groepssessies en een kort individueel traject.

Verder ben ik gevraagd om plaats te nemen in een comité dat zich bezighoudt om geweld tegen vrouwen in relaties te stoppen. Dit doe ik als vertegenwoordiger van de John Howard Society. Mijn werkwereld wordt groter en dit is zeker een mooie kans om te netwerken. Wauw, wat een ontwikkelingen en ja, ik ben er best nog wel even stil van.

Verhuizen

Maar het is niet alleen mijn werk dat in beweging is. Wij gaan verhuizen en ruilen het appartement in voor een vrijstaande woning met tuin. Het is een houten huis. Alles bevindt zich op de begane grond en de gemeente is de eigenaar. Zij weten nog niet wat ze met deze woning gaan doen. Maar zolang het leeg staat kan het gehuurd worden. Per december 2006. Lekker, verhuizen in de winter! Maar goed, het is wat het is. Op ons verzoek zijn er nog een paar verwarmingselementen geplaatst, want het was er echt koud.

Waarom verhuizen? Wij zaten heerlijk in het appartement, maar daar mag je geen huisdieren hebben. En de nieuwe woning is ook dichter bij het centrum van Kelowna en nog dichter bij het strand. 

Gelukkig hebben vrienden geholpen, met dank aan Charlene, Jennifer, Katie, Phil en Hallie! De verhuisbus paste nog net onder de carport. Gelukkig maar, want ik had door de sneeuw niet gezien hoe hoog, of beter gezegd hoe laag, het was.

In het nieuwe jaar gaan we naar het asiel om te kijken of daar een hondje is dat ons als baasje wil hebben.

Mijn eerste Kerst in Canada

Het is december 2006. Ik ben 8 maanden geleden geland op Vancouver Airport. Nu vier ik mijn eerste Kerst in Canada. Destijds vroeg ik mij af wanneer ik nieuwe vrienden zou krijgen en hoe mijn nieuwe leven eruit zou zien. Ik vroeg mij af wat ik met Kerst zou doen.

Aardige buren en vrienden hadden ons uitgenodigd om kerst met hun te vieren, echt heel erg lief, maar beide uitnodigingen hebben wij afgeslagen. Laat staan dat ik op Big White zou staan om op ski’s de helling af te suizen!

Het is heel erg rustig op de weg als wij om 9 uur in de ochtend naar het Big White Ski Resort rijden. In plaats van een uitgebreid kerstontbijt is het een snelle boterham geworden en met amper tijd voor koffie. De rest gaat mee in de thermoskan.
De rit naar boven duurt ongeveer een uurtje. De parkeerplaats is nog bijna leeg. De auto krijgt een mooi plekje dicht bij de skilift.
Big White is echt een geweldig ski resort. Je kan op ski’s zo ongeveer alle restaurants en bars bereiken. De pistes zijn breed en er zijn veel bomen, prachtig dus.
De rit in de lift naar boven was echt een geweldig voorproefje van wat ons te wachten stond. Stuntende snowboarders en een paar snelle skiërs raasden naar beneden. Een kerstman op ski’s, luid “Hohoho” en “Merry Christmas” roepend maakte het beeld compleet.

Terwijl we, in een aanvankelijk eng uitziende skilift, naar ruim 2 km hoogte worden gebracht veranderde de skipiste in een omgeving met serene rust. Het is stil. De meters hoge dennenbomen veranderen langzaam in witte, solide beeldhouwwerken van ijs. Een adembenemend uitzicht. Ik word hier stil van. Zo veranderd deze tocht omhoog in een reis door mijn gedachten.

Een mooie afsluiting

Mijn eerste jaar in Canada was een aaneenschakeling van veranderingen. 2006 is onlosmakelijk verbonden met mijn emigratie, afscheid nemen, nieuwe ontmoetingen, familiebezoek, veel uitdagingen en opnieuw een plekje zoeken, en vinden. Met een glimlach, een beetje vermoeid, en dankbaar kijk ik hier op terug.
Het was inmiddels ingedaald dat ik hier niet op vakantie ben. Er moest ook gewerkt worden. Maar niet vandaag. Nu eerst genieten van mijn vrije dag, want veel vakantie dagen heb ik niet. Tradities worden doorbroken en nieuwe gemaakt.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ontspannen omgaan met stress.

Zorgen voor jezelf kun je leren!

+31 6 83 506 665

info@introspexxion.works

Oeverwallaan 130, 2498 BK Den Haag