06-83 506 665 info@introspexxion.works
Stressmanagement voor vrouwen

Aankomst

  1. Bitterzoet
  2. Het afscheid
  3. Aankomst
  4. Nieuwe huisraad kopen en mensen ontmoeten in Kelowna, Canada
  5. Net allemaal even anders
  6. Solliciteren op z’n Canadees, ijshockey en vriendschappen
  7. Mijn eerste baan, mijn eerste Canadese certificaat en eindelijk wijn bottelen!
  8. Mijn eerste pool BBQ, promotie en de viering van Canada Day
  9. Het theorie-examen, een onverwachte kans en de ontmoeting met meneer Jansen
  10. Afscheid van Regis, starten bij JHS en het rijexamen
  11. Mijn eerste tv-optreden, moe maar voldaan en het Dragon boat festival
  12. Einde proeftijd, verhuizen en mijn eerste kerst in Canada
  13. Potluck op oudejaarsavond, zakenreis Vancouver en Sam
  14. Het eind is in zicht

Nederland, Schiphol

Ik zwaai nog één keer, voordat ik uit zicht verdwijn. Schiphol, de controles en de weg naar de gate is bekend terrein. Vaak genoeg heb ik daar gelopen op weg naar een vakantiebestemming. Ik weet dat het dit keer anders is, maar het dringt nog niet tot mij door. Geen tranen meer, alleen maar moeheid. De nacht ervoor heb ik niet goed geslapen. Ik voelde mij ontheemd zonder mijn eigen spulletjes en vertrouwde thuis. Dit was geen gezellige logeerpartij, ik had echt geen eigen bed meer in Nederland. Terwijl wij de gate zoeken, gaat mijn lijf over op de automatische piloot en ik laat het gebeuren. 

Canada, Vancouver Airport (YVR)

Het is 20 april 2006 wanneer wij aankomen op YVR en ik voel een spanning. Wij moeten ergens op dit grote vliegveld een stempel halen om te bevestigen dat wij officieel als emigranten geland zijn in Canada, British Columbia. Ook moeten we naar de douane om akkoord te krijgen voor de invoer van de goederen die wij bij ons hebben (laptop e.d.).  Vermoeid, maar geheel voorbereid melden wij ons bij iemand van de douane en leggen haar uit wat wij willen. Zij wuift ons verzoek weg en zegt ons door te lopen. Iedereen die mij kent kan zich voorstellen dat dit voor mij nog meer spanningen oproept. “Wat als er ooit een controle komt en wij geen stempel kunnen laten zien?” Zo dreunt het door mijn hoofd. Ik doe nog een tweede poging om de door mij felbegeerde stempel te krijgen, maar zonder succes. Gelukkig staat er nu wel een stempel op het formulier van aankomst. Ik ben officieel inwoner van British Columbia, Canada. Als emigrant behoud ik mijn Nederlandse nationaliteit. Nu eerst frisse lucht en het hotel vinden. Overmorgen gaan we de huurauto ophalen. 

Vancouver city

Vancouver voelt vertrouwd, ondanks dat ik er pas een keer of drie was geweest. De hoge gebouwen, de veelheid aan mensen en het drukke verkeer schrikken mij niet af. Ik kon toen niet duiden wat maakte dat ik ondanks de hectiek toch een rust voelde. Ik ken deze multiculturele metropool inmiddels voldoende om de mooie plekjes te vinden zoals winkelstraten met kledingzaken als Banana Republic of Roots, koffietentjes als Starbucks en Tim Hortons, Vietnamese eethuisjes met verse groentesoep en Steamworks, een brouwerij met eigen bieren en heerlijk eten. Een wandeling door het mooie Stanley Park is een traditie geworden. Tussen de wolkenkrabbers in het centrum kun je de weg naar beneden volgen, om uiteindelijk uit te komen in de Straat van Georgia, een deelzee van de Grote Oceaan. Hier vind je English Bay Beach met een mooi zandstrand en palmbomen langs de boulevard. 

Ook ben ik bekend met de straten waar ik na het ondergaan van de zon beter niet meer kan rondlopen. 

De band tussen Vancouver en een Nederlandse familie uit Drenthe

Vancouver werd in 1886 officieel een stad en is vernoemd naar George Vancouver. Hij was een Brits marineofficier en ontdekkingsreiziger. Zo verkende hij in de 18e eeuw grote delen van British Columbia. Zijn voorouders van kwamen uit Coevorden (Drents: Koever or Koevern) in Drenthe. De achternaam Van Coever werd in het Verenigd Koninkrijk Vancouver toen zijn overgrootvader zich in Norfolk vestigde. Sinds 2010 heet de voetgangersbrug over de haven in Coevorden de George Vancouverbrug. 

Naar Kelowna in de Okanagan

We halen de huurauto op, een rode Pontiac Sunfire sedan. De bagageruimte is groot genoeg om onze tassen en koffers op te bergen en ruimte te laten voor aankopen onderweg. Ik ben bekend met de weg van Vancouver naar Kelowna. Ik kijk uit naar mijn favoriete  brug de “Lions Gate Bridge” met de imposante beelden van leeuwen aan beide zijden die mij iedere keer weer verwelkomen. Dan zet ik de radio aan, JR FM, 93.7 Country. De auto rijdt heerlijk en ik weet dat we een heerlijke lunch in Darryl’s Diner in Hope krijgen. Het doet me daar denken aan “Arnold’s Diner” uit de serie “Happy days”. Het tweede kopje koffie is gratis. Heerlijk!

Genietend van de bergen, brengt de bekende Coquihalla Highway ons dichter bij onze eindbestemming. Nog een pitstop in Merritt en een uur rijden, voordat ik de “Kelowna drijvende brug” oversteek en “thuis” ben.

Bridgewater Estates, Kelowna

Bij Wall Mart, een groot warenhuis stoppen wij even om een luchtbed en kleine elektronische apparatuur te kopen, zoals een koffiezetapparaat en twee mokken. De spanning is 120 V, dus onze apparatuur meenemen was geen optie. Het zou veel geld gekost hebben om voor elk Nederlandse apparaat een voltage omvormer te kopen. Een koelkast en kachel zijn ook inbegrepen bij de huur van het appartement. Een wasmachine aanschaffen is ook niet nodig, want net als in de film  hebben  we toegang tot een gedeelde wasruimte. Het zwembad en de sportzaal laten we even voor wat het is en gaan de sleutel ophalen. De beheerders gaan met ons mee en legt ons het een en ander uit. Ik zie meteen dat alles elektrisch is. Gelukkig hebben we nog geen nieuwe pannen gekocht. Het appartement beschikt ook over een overkapte parkeerplaats. Ik moet wennen aan het formaat. Ik kan breeduit om de auto heenlopen zonder iets te raken!

De muren zijn net geschilderd en er is nieuw tapijt gelegd. Dat hoort er allemaal bij. Twee grote slaapkamers, een met een eigen badkamer, en een ruime woonkamer met open keuken zorgen voor een open uitstraling. Even tot rust komen en dan praktisch nadenken, want ik wil de koelkast en keukenkasten vullen. Maar eerst een kopje koffie op het ruime balkon met uitzicht op bergen en groene landschappen, op adem komen en dan weer naar buiten.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ontspannen omgaan met stress.

Zorgen voor jezelf kun je leren!

+31 6 83 506 665

info@introspexxion.works

Oeverwallaan 130, 2498 BK Den Haag